Elk verhaal begint ergens. Het onze begint op Terschelling, met een paar stenen die er net iets te vrolijk uitzagen om er zomaar te liggen.
Wat is dit nou?
We vonden ze zomaar, beschilderd in felle kleuren, met een tekeningetje of een korte tekst erop. Iemand had er duidelijk werk van gemaakt. Maar waarom lagen ze daar? Was het kunst, een spel, een vergeten cadeautje? We wisten het eerlijk gezegd niet precies. We namen ze mee naar huis, legden ze op tafel en bleven ernaar kijken.
Facebook bracht het antwoord
Een beetje zoeken op Facebook loste het raadsel op. Het waren happy stones: beschilderde stenen die mensen achterlaten om een vreemde blij te maken. Er bleken groepen te bestaan waarin vinders een foto plaatsen van wat ze gevonden hebben, en makers hopen dat hun steen daartussen opduikt. En Terschelling bleek daarin een levendige plek te zijn. Er worden op het eiland heel wat stenen verstopt, langs de paden, in de duinen en in het dorp, en er wordt volop gezocht.
Een foto is niet genoeg
Hoe leuk die groepen ook zijn, één ding knaagde. Een vondst werd een berichtje op Facebook, en daarna zakte het weg in de tijdlijn. Waar de steen daarna heen ging, wist niemand. Werd hij opnieuw verstopt? Nam iemand hem mee naar huis, of naar de andere kant van het land? De maker zag hooguit één foto, en dan was het verhaal uit. Terwijl zo’n steen juist een reis maakt, van hand naar hand en van plek naar plek.
Wat als elke steen zijn eigen geschiedenis kreeg? Niet één bericht, maar een reispagina die blijft en met elke vondst langer wordt.
Een ID als paspoort
Zo ontstond het idee voor Happy Stone ID. Elke steen krijgt een korte, unieke code die je op de onderkant schrijft. Wie hem vindt, typt die code in en ziet waar de steen vandaan komt en waar hij allemaal is geweest. Elke nieuwe vinder voegt er een stop aan toe, met de plek en de afstand op de kaart. Zo wordt een losse vondst een hoofdstuk in een verhaal dat jaren kan duren.
Je hele collectie blijft van jou
Er bleek nog een voordeel aan te zitten, voor de makers. Wie veel schildert, raakt zijn stenen kwijt, letterlijk: ze gaan de wereld in en je ziet ze nooit meer. Met een ID houd je ze. Onder “Mijn stenen” staat elke steen die je ooit hebt gemaakt, met zijn foto en zijn reis. Ook als een vinder hem houdt en hij op “Gevonden” blijft staan, kun je hem altijd terugvinden en bekijken. Je collectie groeit met elke steen die je maakt, en verdwijnt niet in een tijdlijn.
En nu jij
Wat begon met een paar stenen op Terschelling, is nu een kaart vol stenen in zes talen. Gratis, voor iedereen. Vind je ooit een steen met een code erop, dan weet je wat je moet doen. En heb je zelf verf in huis: wie weet waar jouw eerste steen terechtkomt.
